Speech feestelijke opening FC Poppesnor op 14 april 2004

Volgende tekst werd uitgesproken door Diny, Sara S'Jegers en Sara Stoop op de openingsavond van FC Poppesor op 14 april 2004 in het CC Berchem. U mag deze tekst of delen uit deze tekst overnemen of afdrukken (voor niet-commerciële doeleinden) met verwijzing naar de bron (www.feminisme.be/fcpoppesnor) en de auteurs (Diny Van Beylen, Sara Stoop en Sara S'Jegers). Graag ook een seintje wanneer u de tekst of delen van de tekst gebruikt (fcpoppesnor@tiscali.be).

Goede avond en welkom iedereen op de opening van FC Poppesnor.

(uitgesproken door Sara S'Jegers:)

We willen jullie even een woordje uitleg geven bij het hoe, wat en waarom van ons prille feministische café. Wanneer ik ons zeg, heb ik het over Sara Stoop, Diny en mezelf (plus Sara Hallström, Izabelle en nog een heleboel helpsters achter de schermen), maar net zo goed over jullie, vrouwen en mannen, jongeren en ouderen, (…), kortom: jullie, toekomstige bezoekers van FC Poppesnor.

Dat jullie hier vandaag trouwens zo massaal aanwezig zijn (en dat jullie ook vóór vandaag al met zovelen positief reageerden), zien we als een bewijs dat feminisme zondermeer reden van bestaan heeft. De laatste tijd (en dan spreken we eigenlijk al over decennia) gaan stemmen op dat feminisme en de vrouwenbewegingen hun beste tijd hebben gehad. Heel veel mensen zijn dan ook overtuigd door de mythe van de vooruitgang, die ons doet geloven dat er gelijkheid is tussen mannen en vrouwen, tussen wit en zwart, tussen jong en oud, tussen ziek en gezond… Er mag dan al gelijkheid bestaan op papier, in het echte leven worden vrouwen, holebi's zogenaamde 'allochtonen', oudere mensen, zieke mensen, armere mensen er niet beter van: integendeel.

Enkele voorbeelden:
sinds 1981 is er in dit land een antiracismewet van kracht, terwijl een racistische en seksistische politieke partij, het Vlaams Blok, al ruim tien jaar opgang maakt in Antwerpen en de rest van Vlaanderen (en verschillende andere partijen zich slaafs in het discours van het Vlaams Blok laten inlijven);
Marc Dutroux wordt afgeschilderd als een buitenaards monster voor het vermoorden en verkrachten van kinderen terwijl een man die zijn vrouw doodde in een opwelling van moorddadige agressie door een assisenrechtbank wordt vrijgesproken;
de wet op antidiscriminatie wordt goedgekeurd terwijl kardinaal Joos in het seksistische tijdschrift P-Magazine ongestraft uithaalde naar holebi's, en homopriesters door kardinaal Daneels uit de kerk worden gezet;
Dyab Abou Jahjah wordt dan weer verguisd om zijn visie op homoseksualiteit terwijl kardinaal Daneels de Castar wint en daarmee de status verwerft van "De man die in 2003 in positieve zin spraakmakend was op cultureel, maatschappelijk, politiek of sociaal-economisch vlak";
westerse samenlevingen reageren verontwaardigd op 'eremoorden' en genitale mutilatie (wat gezien wordt als typisch voor sommige 'vreemde' culturen), terwijl in ons land (in onze 'cultuur') 44% van alle gevallen van moord en doodslag plaatsvindt in de familiale sfeer;
overal roept men dat we in een tijd van economische crisis zitten, terwijl de billboards aan de kant van de weg reclame maken voor flatscreen tv's voor 'maar' 3500 euro (maar wie kan die dingen dan betalen?).
En zo kunnen we nog wel even doorgaan.

Wij zijn er dus niet zo zeker van dat het zo goed gaat met vrouwen of met armen of met zogenaamde 'allochtonen', de vele gelijke kansen initiatieven en diversiteitcommissies ten spijt. Maar in de plaats van in een hoekje te gaan zitten kniezen, vonden wij dat het tijd was om in actie te komen. We besloten een onafhankelijke, informele plek te creëren waar we onze bedenkingen zouden kunnen uiten en waar voor onze verschillende en vaak uitéénlopende meningen plaats zou kunnen zijn. En zo zag FC Poppesnor het licht.

(uitgesproken door Sara Stoop:)

We zijn er mee begonnen omdat we op onze honger zaten. We zaten met het gevoel dat het hedendaagse feminisme nog nageniet van de verworvenheden van de vroegere feministische golven en dat er nu ondanks nieuwe theorieën niet echt veel praktische initiatieven zijn... Vanuit het oude gedachtegoed en vanuit ons nieuwe zoeken komen we verder tot dit aantrekkelijk, levendig en altijd op zoek gaande feminisme.

Wij willen een vernieuwend feminisme dat terug uitdaagt en terug op onderzoek uitgaat. Wij willen het feminisme terug in een experimentele, creatieve fase steken die doet ontdekken en de moed geeft om te veranderen. Niks mag stilliggen: alles moet in beweging blijven, anders ziet het eruit als dood. Het experimenteren zien we als de dingen in vraag stellen en manieren zoeken om ermee om te gaan of radicaler om ze omver te werpen …

We moeten durven uit onszelf te stappen en verder te gaan dan de ons voorgeschreven weg. Het feministisch café Poppesnor opstarten is voor ons een stap buiten ons individuele zelf: we verplichten onszelf van hiermee iets te doen en uit onze schulp te komen; op die manier zijn we misschien kwetsbaar maar ook herkenbaar en aanspreekbaar. Je kan experimenteren vanuit jezelf maar ook vanuit een groep wat meestal wel de ondersteuning biedt die een mens op zich mist.

(uitgesproken door Diny:)

FC Poppesnor wil de bestaande genderverhoudingen in vraag stellen, maar we willen deze ook verder opentrekken. Alle machtsstructuren willen we onder de loep nemen: sekse, klasse, etniciteit, kapitalisme, enz. en de onderlinge wisselwerkingen hiertussen. 'Poppesnor' betekent immers 'kritische geest' en 'ijverig onderzoek', vandaar. Zoals Emma Goldman al eerder schreef: "als het niet over ons allemaal gaat, is het niet mijn revolutie."

Praktisch gezien betekent dit dat we maandelijks, nl. iedere tweede woensdag van de maand een feministisch café organiseren rond een bepaald thema. Het zal al wel duidelijk zijn dat de onderwerpen heel gevarieerd zullen worden. Wij zien FC Poppesnor als zijnde een plaats waar kruisbestuivingen, bevruchtingsprocessen en samenwerkingsverbanden kunnen ontstaan. Een plaats waar ideeën, meningen en kritieken rijkelijk over en weer kunnen stromen. Een plaats waar gezocht wordt naar een hedendaagse feministische theorie en praktijk.

Veel mensen begrijpen nog steeds niet wat seksisme nu eigenlijk is of als dit wel het geval is, zien ze het niet echt als een probleem. Wanneer het woord feminisme op tafel gesmeten wordt, gaat het in het beste geval over gelijke rechten tussen mannen en vrouwen. Meestal echter worden feministes voorgesteld als extreem, ouderwets en mannenhaatsters. Wanneer we vragen welke feministische boeken of magazines iemand gelezen heeft, welke feministische tv-programma's hij of zij bekijkt en of hij of zij persoonlijk feministes kent, is de stilte veelzeggend. Wij denken dat de stilte rond feminisme deels te maken heeft met de backlash (of verzet) ten aanzien van feminisme in de media, maar in Antwerpen en Vlaanderen ook deels door het gebrek aan ontmoetings- en discussieplaatsen. Wanneer je je niet echt kan vinden in geïnstitutionaliseerd feminisme en het hele gelijke kansen discours, wordt het hard zoeken om aansluitingspunten te vinden.

Volgens ons is feminisme een broodnodig instrument, net omdat het zich altijd heeft gebogen over machtsverhoudingen en altijd gestreefd heeft naar de gelijkwaardige behandeling van alle mensen. We weten dat daarbij ook fouten zijn gemaakt, en dat bijvoorbeeld zwarte vrouwen uit het oog werden of worden verloren, dat islamvrouwen tot op vandaag uit het oog verloren worden en dat er soms geen rekening wordt gehouden met machtssystemen zoals kapitalisme, kolonialisme of neoliberalisme, systemen waar we vaak zelf machtsposities innemen. Wij willen graag onze ogen openhouden voor dergelijke valstrikken en vandaar is het voor ons belangrijk om te blijven werken aan de definitie en vooral aan de invulling van feminisme. In een tijd van verrechtsing en sociale uitsluiting op heel wat terreinen is het voor ons dan ook belangrijk om te kijken hoe ook vrouwen en mannen die zich niet feministisch noemen, omgaan met bepaalde vormen van onderdrukking en uitsluiting. We hebben op dat vlak veel van elkaar te leren.

FC Poppesnor hoopt te kunnen openstaan voor allerlei mensen, voor allerlei feministen en hoopt dit te kunnen doen in een sfeer waar er ademruimte en reden van bestaan is voor de noden en verzuchtingen van al die mensen. We vinden het ook belangrijk om onze zin voor humor te bewaren en waar nodig aan te scherpen, omdat kniezen zelden helpt. In de geest van Poppesnor willen we jullie dus vragen om samen met ons - letterlijk en figuurlijk - het seksisme en het racisme op te snorren…

terug naar overzicht

Het feministisch café wordt mogelijk gemaakt dankzij de steun van Dienst Emancipatiezaken Antwerpen en Mama Cash!
home contact & mailinglijst français & English