Donna Haraway
Haraway, van oorsprong biologe en al jaren wetenschapsactiviste, is de dialoog aangegaan met Hardings werk: ze kaartte in het bijzonder een aantal kwesties uit de postmoderne debatten aan, en gaf een radicale impuls aan het feministisch standpuntdenken. Haraway zou zichzelf immers als een standpunt theoretica zien, ook al wordt ze vaak in het postmoderne hoekje gezet. Haraway lokaliseert haar eigen dilemma in de spanning tussen standpunt-epistemologie en postmodernisme. [?? is het niet eerder binnen deze twee richtingen: de zoektocht naar een betrouwbare weergave van de wereld (een 'realistische' pool) en het besef van de radicale contingentie van kennisaanspraken (een 'constructivistische' pool)] Ze schetst het dilemma in de volgende termen: 'Ik denk dat mijn probleem en 'ons' probleem is hoe we gelijktijdig een verslag kunnen geven van de radicale historische contingentie van alle kennisaanspraken en wetende subjecten, een kritische erkenning van onze eigen 'semiotische technieken' om betekenis te genereren, én een nuchter engagement kunnen aangaan om een getrouwe weergave te brengen van een 'werkelijke' wereld, één die tot op zekere hoogte gedeeld kan worden en wereldwijde projecten van begrensde vrijheid genegen is.' (p. 187)

Haar bedenkingen ten aanzien van standpunt-epistemologie hebben te maken met de gevaren om de perspectieven van de onderdrukten (**subjugated knowledges**) te romantiseren, oftewel hun perspectief aan te nemen terwijl men beweert in staat te zijn vanuit hun positie te kunnen zien. Haraway gaat verder in op de kritiek - al dan niet terecht - dat het standpunt-denken dat vasthoudt aan de veronderstelling dat objectieve en ware kennis mogelijk is. Het idee dat onderworpen standpunten en kennis automatisch epistemologisch geprivilegeerd zouden zijn en daardoor meer complete, adequate en objectieve beschrijvingen van de wereld zouden geven, is door meerdere auteurs bekritiseerd (bijv **Stanley and Wise 1993**: 189). Haraway meent eveneens dat 'onderdrukking geen voorwaarde is voor een ontologie, het geeft enkel een visuele aanwijzing' (193). Ze houdt hierbij duidelijk rekening met de nadruk die gelegd wordt op de verschillen tussen vrouwen en verschillende soorten van onderdrukking. Er bestaat geen enkele manier om zich tegelijkertijd in alle of in één van de verschillende posities te bevinden die gestructureerd wordt door **gender**, **'ras'**, natie of klasse. Gezien haar kritiek op deze bepaalde vorm van het standpunt-feminisme enerzijds en haar kritiek op een relativistische visie van het postmodernisme anderzijds, vinden wij dat Haraway als een 'postmoderne standpunt-theoretica' beschouwd kan worden.

Belangrijke referenties in Haraway's werk:
(1991) 'Situated Knowledges. The Privilege of Partial Perspective.' In Simians, Cyborgs and Women. The Reinvention of Nature. London: Free Association Press.